ÜNİVERSİTEDE DİYABET
ı. U.
Yaş: 21, Tarih: 23.05.2020
ÜNİVERSİTEDE DİYABET
Üniversiteyi ilk kazandığım zaman tarif edilemez bir mutluluk yaşadım ama bu mutluluğumun peşinden sevincim korkuyu getirdi. İlk kez ailemden uzakta, tek başıma şekerimi takip etmem gerekiyordu. Evdeyken annem ya da kız kardeşim şekerimle çok ilgileniyor gece üçte benim için kalkıp şekerimi ölçüyorlardı. Gecenin bir yarısı uyandırılıp parmağımın delinmesi hoş bir şey değildi tabi ki ama en azından rahatça birileri şekerime bakacak nasıl olsa düşüncesiyle yatıyordum. Üniversiteyi kazandığımı öğrendiğim an bu durumun değiştiğini ve beni zorlayacağını anladım. Ailem Libre'ye geçmem konusunda beni çok destekledi. Kullanabileceğimden emin değildim açıkçası. İlk sensörümü takışımdan sonra dünya varmış dedim. Ne parmak delme sıkıntısı yok ne çubuğu okuyucuya taktım kanı çekti mi sıkıntısı yok. Geceleri oda arkadaşlarıma benden sonra yatarlarsa şekerime bakmalarını ve düşükse beni çağırmalarını istiyorum. Bu sayede ne canım acıyor ne de eğer şekerim iyiyse uykumdan uyanıyorum. Tam anlamıyla beni rahata erdirdi Libre. Sadece gece değil gün içerisinde de çok işime yarıyor. Üniversitede ders saatleri çok uzun olduğu için şekerim dalgalanmalar gösterebiliyor. Normal sensörleri çıkartmak kullanmak derslerde bana hep sıkıntı veriyorken Libre ile saniyede, arkadaşlarım bile ne yaptığımı fark etmeden şekerimi ölçebiliyorum. Bu sayede ne hocamın ne de benim dikkatim dağılıyor. Uzun lafın kısası FreeStyle Libre'yi kullanmaya başladıktan sonra sürekli şeker takibimde rahatımda çok güzel.